Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

 

Essere ultras

4 jul 2010, 14:00

ESSERE ULTRAS

"De ultras heeft geen naam voor de buitenwereld, enkel zijn vrienden kennen hem. De ultras heeft geen gezicht, zijn gelaat is vaak bedekt met een kap, een sjaal voor de mond. De ultras kleedt zich niet op een normale manier, volgt de mode niet, en heeft een afkeer van het nieuwe. Hij bewandelt het voetpad, en ook al draagt hij geen clubkleuren, je herkent hem. De ultras valt aan wanneer hij aangevallen wordt, hij helpt zij die in nood zijn. De ultras stopt niet wanneer zijn gezicht niet meer bedekt is, of wanneer hij thuiskomt van een uitmatch. Het gevecht blijft duren, zeven dagen op zeven.


De oude ultras is het voorbeeld voor de jeugd, en die jeugd respecteert de oudere. De jonge ultras is fier om aan de zijde te staan van de oude garde, om te leren uit kritiek en om trots zijn voor complimenten. Wanneer mensen de ultras bekijken, begrijpen ze hen niet, en de ultras wil niet begrepen worden door die mensen. Elke ultras is anders, in wat hij draagt. Sommigen dragen materiaal van zijn groep, anderen hebben niet eens een T-shirt ervan.

Alle ultras zijn anders, maar wat hen samenbrengt is de liefde voor de club, het uithoudingsvermogen om 90 minuten lang in de gietende regen en in de koude, zichzelf op te warmen met hun gezangen. De fiere tocht op vijandelijk gebied, de vermoeidheid na een lastige verplaatsing, samen iets eten, samen roken, door de curva heen. De ultras is niet per se gewelddadig, maar heeft een verdedigende stijl van leven, tegen gevaren zoals betaalde televisie, tickets per naam, maar vooral... Repressie.

De ultras is dit, en zoveel meer, onmogelijk om al die gevoelens in woorden uit te drukken. Onmogelijk om het uit te leggen aan de gewone mensen, die liever achter het glas leven in plaats van het glas kapot te slaan en de realiteit onder ogen te zien. Regenachtig en koud. Ecco cosa vuol dire essere Ultras."


Liberti per GLi Ultras!


Een breuk met het normale, het gewone. Een onderscheiding van de doorsnee, de normaliteit. Eer, passie, loyaliteit, vriendschap. Ultras draait om idealen, die ten alle tijde worden geraadpleegd. Oude waarden, die ten alle tijde worden gerespecteerd. Het gaat niet om de beste zijn, het gaat niet om de eerste zijn, het gaat over mentaliteit. Een mentaliteit die je alleen bij de ultras ziet. Een mentaliteit die sterker is dan eender welke repressie. Stadionverboden, gevangenisstraffen, niks kan ons stoppen. Wij zijn ultras, en de repressie wakkert onze brandende passie aan. Wij geloven in onze idealen, en zullen dat altijd blijven doen. Wij geloven niet in zaken doen, wij geloven niet in winst maken. Wij geloven in de 'mentalita ultras'. Het voetbal is ziek, door en door. Het draait om geld, geld, en nog meer geld. De gewone man wordt vergeten, de stadions zijn leeg. De ultras worden met de vinger gewezen, maar wij weten beter. Wij zijn het enige en het laatste pure in het voetbal. Wij betalen honderen euro's en reizen duizenden kilometers doorheen Italië om onze stad, onze kleuren en onze club te vertegenwoordigen. Het geweld, bijzaak. Geweld heb je overal, in elke cultuur en in elk land. Men zegt dat de ultras het voetbal kapot maken. Minchia. Het is het geld. Het zijn de drugs, de omkoping, de betaalde scheidsrechters, de overbetaalde voetballers, en het geweld van de brave huisvaders met blauwe helm. Wij zijn het, die onze ploeg naar voor schreeuwen, elke week opnieuw. En of het nu sneeuwt, regent of 40 graden in de schaduw is, dat doet er niet toe. Want wij geloven in onze idealen. Wij haten het systeem, wij vechten tegen de repressie, en zullen dat altijd blijven doen. Onze vaders stonden op de curva, wij staan er, onze zonen zullen er staan. We zullen hen de oude waarden meegeven en doen begrijpen, doen leven, zodat zij onze mentaliteit kunnen voortzetten. Oude generaties verdwijnen, nieuwe generaties komen, de idealen blijven dezelfde.

Amen.

 

Favoriete blogs

Links